Je bent hier:

Voetbal Leerlingen - Kwâbetters

Verslag van een aangekondigde nederlaag.

Het optrekken van de pensioenleeftijd kan wel degelijk problematische gevolgen hebben voor het welbevinden van leerkrachten. Dit werd opnieuw duidelijk bij het gadeslaan van het jaarlijkse voetbaltreffen van leerkrachten en kwâbetters. De laatste jaren zijn de leerkrachten er nooit in geslaagd te winnen van de gelegenheidsploeg van de zesdejaars, een sterke ploeg vol “jonge springers”, maar zonder enige ervaring op het hoogste niveau, onder ideale omstandigheden een hapklare brok voor het lerarenkorps. Niet dus …
Je zou denken, na al die jaren moeten die leerkrachten toch op elkaar ingespeeld zijn. Dat is voor een stuk ook zo. Maar de jaren brengen ook een stijging van de blessurelast met zich mee. Denken we aan de ribben van dhr. D’Hert die hoogstens nog met wat spankabeltjes aan elkaar hangen, of dhr. Donckels, het dartele jonge veulen van het lerarenkorps. Hij kan  onmogelijk zijn enkel zó hard bezeren bij een onschuldig contact, dus ook de leeftijd? Dhr. Deweerdt dan, hij slaagt erin jaar na jaar progressie te maken in de omgekeerde zin (degressie dus). Net als je denkt: volgend jaar kan die onmogelijk nog trager “lopen”, kom je het jaar erop tot de vaststelling dat de bodem nog niet bereikt is. Rots in de branding, dhr. Vleminckx, het sluitstuk van de ploeg. Jammer dat ook hij zijn beweging voor een wereldsave vaak pas inzet als de bal al terugkeert uit het doel. Ook bij meneer Petillion zijn er problemen, al zijn die minder verbonden aan de leeftijd, maar eerder aan het type voetbalploeg waar hij zich aan spiegelt.
Godzijdank was er dit jaar voor het eerst een verplichting om dames op te nemen in je team. Ongeschreven wet: vrouwen brengen de redding. De jaren hebben veel minder vat hebben op hen. Mevr. Dejonghe en mevr. Jacob, probeerden niet te lachen toen hun mannelijke collega’s hun oude knoken in beweging zetten, meer dan wat geknars en gepiep was het niet. Onze twee dames waren de enigen die een afgemeten pass konden geven zonder het risico te lopen op een spierscheur.
Dhr. Brys, dhr. Vroman en  dhr. Vissers, konden die geen redding brengen? Ze zaten de vorige jaren toch ook in het leerkrachtenteam? Misschien zijn deze drie musketiers de verstandigste, zij beseffen dat topsport niet meer voor hen is.
Voor de duidelijk: de C4 voor onze trainer dhr. Théry is al onderweg.